Pierwotnie zmarłych mieszkańców Kóz i sąsiedniego Bujakowa grzebano na cmentarzu przy wiekowym, drewnianym kościele parafialnym. W 1860 roku, jako iż miejsca na cmentarzu już brakło, gmina zakupiła teren pod nową nekropolię. Jakiś czas potem przekazała cmentarz na własność parafii. Miejsce pochówku z czasem powiększano, raz kosztem parafii, innym razem na koszt gminy. Dziś koziańska nekropolia zajmuje znaczny obszar, po części przynależący do parafii, po części gminny.

Domek grabarza zbudowano z drewna pochodzącego z rozbiórki dawnego kościółka. Portal kościelny służył też przez czas jakiś jako drzwi wejściowe do stróżówki grabarza. Dziś znajduje się w zbiorach muzealnych Izby Historii Kóz.

Najokazalszą budowlą cmentarną jest kaplica koziańskich właścicieli - Czeczów. Nieopodal wznosi się ku niebu monumentalny kamienny krzyż, wokół którego dokonywano pierwszy po założeniu cmentarza pochówków. Na cmentarzu znajdują się mogiły zarządców gminy, wybitnych nauczycieli, kierownika kamieniołomu oraz proboszczów koziańskich. Wśród nich jest także grób ks. Franciszka Żaka, niegdyś kapelana C.K. Armii, który w listopadzie 1920 roku, na prośbę Karola Wojtyły seniora, z którym znali się z wojska, ochrzcił jego młodszego syna, późniejszego papieża Jana Pawła II. O wizycie i wspólnej z wiernymi modlitwie na koziańskim cmentarzu metropolity krakowskiego Karola Wojtyły wspomina także tablica pamiątkowa, umieszczona na froncie kaplicy cmentarnej.