To było jakieś 28 lat temu. Andrzej Sitarz był na adoracji w kaplicy kościoła przy dworcu w Bielsku. – Kiedy wychodziłem z ulicy, przeżywałem różny, czasem trudny czas. Skończyła się moja bezdomność, Pan Bóg mi błogosławił. W tej kaplicy pytałem Go, co ja mam dalej robić. Ciągle słyszałem: „Idź do nich na dworzec”. Ja na to: „Ale ja nie chcę. Już przerobiłem PKP, PKS, śmietniki, meliny, noclegownie, szpitale, odwyki. Nie chcę” – opowiada. – W końcu poszedłem. Kiedy spotkałem się z dawnymi przyjaciółmi, jeden zobaczył, że inaczej wyglądam i powiedział, że powstałem jak Feniks z popiołów. A ja po prostu już nie piłem.