Nowy numer 43/2020 Archiwum

Dlaczego jest trudno

Milczeć? Krzyczeć? Pocieszać? Rozmawiać? Jak zachowywać się wobec dzieci i młodzieży po śmierci ich najbliższych, uczyli się uczestnicy konferencji i warsztatów przygotowanych przez cieszyńskie Hospicjum im. Łukasza Ewangelisty.

Konferencję zorganizowano w ramach ogólnopolskiej kampanii „Hospicjum to też życie” w auli II LO im. M. Kopernika w Cieszynie. Do udziału w wygłoszenia prelekcji hospicjum zaprosiło: psychologa Annę Wąsik, Halinę Sajdok-Żyłę, wolontariuszkę, która zajmuje się grupą 18 dzieci osieroconych przez podopiecznych hospicjum w Cieszynie, Romanę Szmidt-Król, mamę dwójki dzieci, której mąż zmarł na nowotwór przed 4 laty, i franciszkanina o. Rafała Koguta, kapelana hospicjum.

– Mamy tendencję, żeby po śmierci osoby dla kogoś bliskiej mówić: „Nie martw się, wszystko będzie dobrze”. To na pewno nie są słowa odpowiednie – mówiła Anna Wąsik. – Nie wolno nam też blokować uczuć dziecka. Co pomaga? Bliskość, obecność, miłość, poczucie bezpieczeństwa, a także – tak szybko, jak to możliwe – powrót do rutyny: wyjścia do przedszkola, szkoły. O. Rafał Kogut podkreślał wagę procesu uzdrowienia wewnętrznego, o który łatwiej, gdy osoba przeżywająca stratę przyjmuje prawdę o miłości Boga, cierpieniu, śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa. – On też, jako Bóg i człowiek, cierpiał po śmierci Łazarza. Wie doskonale, co przeżywa człowiek – mówił o. Kogut. – Przywrócić dzieciom radość to nasz główny cel – mówiła Halina Sajdok-Żyła, opowiadając o wycieczkach i codziennej pomocy dla dzieci osieroconych. Z kolei o tym, jak przygotowywać się na przeżycie straty męża, a zarazem jak pomóc własnym dzieciom przeżyć ten fakt, mówiła Romana Szmidt-Król. Zebrani z uwagą słuchali o tym, jak z pomocą pustej muszelki opowiadała dziecku o śmierci taty. Wszyscy podkreślali, że problem z przeżywaniem żałoby wynika z faktu, że śmierć stała się tematem tabu, a kiedyś była nieodłącznym elementem życia w rodzinach wielopokoleniowych.

Po prelekcji uczniowie liceum przedstawili autorski program poetycko-muzyczny o stracie, a po nim odbyły się warsztaty. Każda grupa poznawała autentyczną historię straty i zastanawiała się, jak taktownie pomóc przeżywającym ją dzieciom.

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Wyraź swoją opinię

napisz do redakcji:

gosc@gosc.pl

podziel się

Polecane filmy

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama