• facebook
  • rss
  • Zabici, ale żyją - Łękawica pamiętała

    Urszula Rogólska

    dodane 10.08.2015 15:48

    - Głęboko wierzę, że ta męczeńska śmierć waszego rodaka powinna stać się stałym punktem odniesienia dla naszych wyborów, rozstrzygania sytuacji, kiedy nie wiemy jak postępować - mówił 9 sierpnia mieszkańcom Łękawicy o. Jarosław Zachariasz OFMConv.

    Tego dnia, 9 sierpnia, w Łękawicy pełna chrześcijańskiej wiary radość przenika się z ludzkim bólem, bo w 1991 r., w tragicznych okolicznościach odszedł ktoś bardzo bliski… Na cztery miesiące przed beatyfikacją dwóch franciszkanów – o. Michała Tomaszka z Łękawicy i o. Zbigniewa Strzałkowskiego z podtarnowskiej Zawady, zamordowanych w Pariacoto przez komunistów z Sendero Luminoso – w obu miejscowościach ich mieszkańcy spotkali się na uroczystościach z udziałem biskupa Stanisława Dowlaszewicza OFMConv. z Boliwii oraz o. Jarosława Zachariasza OFMConv. przełożonego krakowskiej prowincji franciszkanów.

    Radość i łzy
    Wśród uczestników spotkania w Łękawicy byli m.in. mieszkańcy miejscowości, duszpasterze parafii z proboszczem ks. Jerzym Smalcerzem, ojcowie franciszkanie, a także najbliżsi o. Michała: siostry Urszula Raczek i Maria Kozieł oraz brat bliźniak ojca Michała – Marek, z rodzinami.

    - To dla nas wielkie przeżycie – mówi bardzo wzruszona Maria Kozieł. – Jest radość, ale są i łzy… Pan Bóg sobie wybrał jednego z nas. A kogo wybiera? Prostych ludzi…

      Bp Stanisław Dowlaszewicz przewodniczył Mszy św. w 24. rocznice śmierci Męczenników z Peru
    Urszula Rogólska /Foto Gość
    Nie zabrakło też wspólnoty „Dzieci ojca Michała Tomaszka” ze stowarzyszenia „Dzieci Serc” w Radziechowach. Każde z dzieci niosło okazały kwiat słonecznika dla swojego patrona. Jeszcze w czasach seminaryjnych w Polsce o. Michał był opiekunem wspólnoty dzieci niepełnosprawnych. W Peru też szczególnie ukochały go dzieci i młodzież.

    - Dzisiaj, zanim przyjechaliśmy tutaj, wędrowaliśmy na szczyt Matyski, gdzie spotkaliśmy się pod krzyżem i modliliśmy się w rocznice śmierci, zmarłych w sierpniu: naszego patrona ojca Michała i śp. ks. Stanisława Gawlika, radziechowskiego proboszcza, naszego wielkiego dobrodzieja – mówi Jadwiga Klimonda. – Nie mogło nas tu zabraknąć.

    Uroczystości rozpoczęła Msza św. pod przewodnictwem ojca biskupa. Homilię wygłosił ojciec prowincjał. Po Eucharystii dzieci, młodzież i dorośli z zespołów „Conviva” i „Jaworki” przedstawili koncert pamięci sług Bożych. Zaprezentowali także wiersz „Krew Męczenników” autorstwa ks. Adama Łomozika. Następnie wszyscy przeszli na cmentarz, gdzie na płycie grobu rodziców o. Michała znajduje się również tablica jego pamięci. Tutaj ksiądz biskup poprowadził modlitwę, w czasie której wszyscy dziękowali Panu Bogu za rodziców sługi Bożego.

      "Dzieci Serc" z Radziechów, którym patronuje o. Michał Tomaszek takze przyjechały do Łękawicy
    Urszula Rogólska /Foto Gość
    Świadectwo
    Jak podkreślił o. Zachariasz, decyzję o beatyfikacji, która będzie miała miejsce w Peru 5 grudnia, papież Franciszek podjął w roku dedykowanym osobom konsekrowanym – osobom zakonnym.

    - Kościół odkrywa bowiem w ich męczeństwie siłę świadectwa podobnego do świadectwa męczenników pierwszych wieków chrześcijaństwa. W tamtych czasach zaowocowało ono wielkim dynamizmem wiary i rozwojem chrześcijaństwa – zaznaczył o. Zachariasz.

    Przypominając przeczytane słowa z Ewangelii św. Jana: „Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje ciało za życie świata”, przełożony franciszkanów mówił:  - To jest radykalizm miłości. Bóg nie waha się oddać człowiekowi wszystkiego w Chrystusie. Jego Syn nie tylko umiera za nas na krzyżu. On staje się także dla nas pokarmem. I zawsze kiedy przystępujemy do Komunii Świętej, jesteśmy obdarowani Jego żywą obecnością, obecnością Syna, którego przyjmując do serca, otrzymujemy nowe życie.

      Najmłodsi z Łękawicy z biskupem Stanisławem Dowlaszewiczem
    Urszula Rogólska /Foto Gość
    Przedstawiając sylwetki dwóch młodych franciszkanów – misjonarzy z Peru – o. Zbigniewa i o. Michała, kaznodzieja przypomniał, że: - 9 sierpnia 1991 roku w niewielkim Pariacoto, zagubionym w wysokich Andach, dali oni przejmujące świadectwo wierności Chrystusowi: - Nie wahali się świadomie przelać swojej krwi, by zaświadczyć, iż jest w Chrystusie inne życie. Życie, które nie przemija. Oni uwierzyli słowu Chrystusa: "Kto we mnie wierzy, ma życie wieczne. Ja jestem chleb życia”. Patrzymy więc dziś na życie naszych błogosławionych, aby umocnić naszą wiarę.

    Gotowi
    W chwili śmierci, o. Michał miał niespełna 31 lat. O. Zbigniew – 33 lata. Obaj mieli rodzeństwo: o. Michał dwie starsze siostry i brata bliźniaka, o. Zbigniew – dwie starsze siostry. W wieku 9 lat Michał przeżył śmierć ojca. – Jego samego to uczyniło nad wiek dojrzałym i odpowiedzialnym – mówił o. Zachariasz.

    «« | « | 1 | 2 | » | »»

    Zobacz także

    Komentowanie dostępne jest tylko dla .

    Reklama

    przewiń w dół