Jerzy Klimonda urodził się 12 maja 1914 roku w Pewli Ślemieńskiej jako syn nauczycieli miejscowej szkoły powszechnej, Włodzimierza i Agnieszki z domu Dąbrowskiej. Po ukończeniu czwartej klasy kształcił się w Państwowym Gimnazjum im. M. Kopernika w Żywcu, gdzie w 1932 roku zdał egzamin dojrzałości, a cztery lata później uzyskał tytuł magistra filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Po studiach odbył roczną służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii, po czym rozpoczął pracę jako nauczyciel matematyki i fizyki w Gimnazjum Żeńskim w Chrzanowie, zaś w kolejnym roku szkolnym uczył matematyki w Prywatnym Koedukacyjnym Liceum i Gimnazjum w Będzinie. Zmobilizowany 28 sierpnia 1939 roku, brał udział w kampanii wrześniowej. Internowany na Węgrzech, po przedostaniu się na Zachód został żołnierzem Polskich Sił Zbrojnych, pełniąc służbę w 1. Pułku Artylerii Motorowej 1. Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka w stopniu porucznika. Za zasługi bojowe został odznaczony Krzyżem Walecznych, Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Medalem Wojska z Okuciami oraz brytyjskimi odznaczeniami: 1939-1945 Star, France-Germany Star i Defence Medal.
Po powrocie do Polski w 1947 roku uczył w gimnazjum w Żywcu, lecz jako były oficer PSZ na Zachodzie został szybko przeniesiony do rezerwy i mimo zasług bojowych nie awansował. Od września 1949 roku związał się na stałe z Państwową Szkołą Przemysłową w Bielsku (późniejszym Technikum Włókienniczym), gdzie przez dekady pracował jako ceniony i wymagający nauczyciel matematyki oraz oddany wychowawca młodzieży. W trudnych czasach stalinowskich zachował bezpartyjność, co ujemnie wpływało na decyzje personalne władz wobec niego. W 1957 roku wstąpił do Stronnictwa Demokratycznego, a w 1965 roku został przyjęty do ZBoWiD. Po wydarzeniach z marca 1968 roku, po usunięciu dotychczasowego dyrektora z przyczyn politycznych, odmówił przyjęcia proponowanego mu stanowiska dyrektora szkoły, uznając tę decyzję za krzywdzącą. Za pracę pedagogiczną i społeczną wyróżniony Złotą Odznaką „Zasłużony w Rozwoju Województwa Katowickiego”, Złotym Krzyżem Zasługi oraz Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 r. Zmarł 21 lutego 1975 roku w Bielsku-Białej.
Anna Klimonda urodziła się 4 lipca 1925 r. w Warszawie w rodzinie Ireny i Zygmunta Strzelczyków. W czasie Powstania Warszawskiego pełniła rolę łączniczki, sanitariuszki oraz dowódcy patrolu sanitarnego w Batalionie im. Gen. J. Sowińskiego (Obwód III Wola). Awansowana do stopnia plutonowego. Po upadku Powstania więziona w obozach niemieckich m.in. w Lamsdorf (obecnie Łambinowice, woj. opolskie). Zmarła 12 września 1993 r. w Bielsku-Białej. Odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Krzyżem Walecznych, Srebrnym Medalem „Zasłużonym na Polu Chwały”, Medalem za Warszawę 1939-1945, Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 r., Odznaką Grunwaldzką oraz Warszawskim Krzyżem Powstańczym.
