Wiara w obietnicę życia jest ściśle związana z doświadczeniem drogi: - Odpowiedź wiary na wezwanie rozpoczyna się od pozostawienia przez niego swojego scenariusza i własnego pomysłu na życie, aby wejść na drogę proponowaną przez Boga - zwrócił uwagę biskup. - Ta decyzja wprowadza Abrahama w stan kryzysu, w którym to doświadczeniu Bóg przełamuje w nim swoim słowem jego dotychczasowe myślenie, oczekiwania i osobistą wizję życia. (…) Tak jest zawsze: aby uwierzyć w obietnicę Boga, trzeba zrezygnować z własnych obietnic, ze swoich osobistych zabezpieczeń. Aby wszystko zyskać, trzeba stracić to, co do tej pory tylko się wydawało, że jest wszystkim.

Odnosząc historię Abrahama do Maryi, biskup mówił o scenie zwiastowania: - Bóg niczego nie wymaga, do niczego nie zmusza, ale Ją wpierw pozdrawia. Kiedy docierają do Niej słowa mówiące o Bożych planach względem Jej osoby, Ona zmieszała się i zastanowiła, co one oznaczają. Wskazuje to na Jej zakłopotanie, co wydaje się być czymś naturalnym. Czy nie tak właśnie reaguje człowiek, kiedy dowiaduje się i czuje, że coś w jego życiu musi się nagle zmienić, że już od tej chwili wiele spraw będzie przebiegało inaczej, że coś się kończy i już nie będzie tak jak było do tej pory? To reakcja wobec nieznanej przyszłości, wobec tajemnicy, przed którą człowiek zostaje postawiony. Kiedy więc niespodziewanie odkrywa swoją wyjątkową rolę w ich wypełnieniu, ma prawo czuć się zalękniona i zmieszana. Dlatego Gabriel Ją pociesza: "Nie bój się". Są to słowa, które zachęcają do ufności względem Boga i mają wykluczyć jakiekolwiek poddawanie się lękom czy obawom. Nawet gdy do końca nie rozumiemy, co się dzieje, nie potrafimy sobie tego racjonalnie wytłumaczyć, warto zaufać - podkreślił biskup.

Dla Abrahama jedynym zabezpieczeniem jest słowo dane przez Boga. nie pyta: "dlaczego" ma wyjść, ale interesuje go: "kto to mówi". - Abraham uczy nas, że w doświadczeniu wiary nie można opierać się na pytaniu "dlaczego", ponieważ rozbijemy się o ludzkie odpowiedzi, w których nigdy nie znajdziemy ostatecznego wyjaśnienia - stwierdził biskup.

  Pielgrzymkowe małżeństwo - Monika i Piotr Pawiccy z córeczką Zosią. Rodzin takich jak oni, było w tym roku na pielgrzymce naprawdę wiele.
Urszula Rogólska /Foto Gość

Kiedy Gabriel mówi Maryi, że pocznie Dziecko  mocą Ducha Świętego podobnie jak Abraham - nie rozumie tego, co ma się stać, ale przyjmuje, bo Bóg tego oczekuje. - Abraham umiera z obietnicą życia, ale nie umiera w nim wiara w obietnicę. Dlatego odchodzi z tego świata szczęśliwy i syty życia. To wiara w Boga pozwala mu poczuć się spełnionym. Jemu przypadło być człowiekiem początku, ale nie dopełnienia się Bożych obietnic; przyjął to z wiarą i pozostał wierny - zauważył biskup, dodając: - Zaś w kolejnych wydarzeniach życia Maryi wyraźnie rysuje się proces dojrzewania wiary, która jawi się jako rzeczywistość osobistego spotkania z Jezusem. To, co się dzieje w Jej życiu po zwiastowaniu jest dowodem, że dla Maryi uwierzyć - tak jak dla Abrahama - to tyle, co ruszyć z miejsca i dać się prowadzić Bogu w posłuszeństwie Jego słowu. Skoro Abraham jest ojcem wiary, to Maryja jest w sprawach wiary ekspertem, przewodniczką po jej ścieżkach, jest Matką uczącą nas zawierzenia Bogu.

Na zakończenie Mszy św. ks. Damian Koryciński zaznaczył: - Przyszliśmy ucałować z pokorą, z drżeniem i na klęczkach poranioną i ciągle ranioną twarz naszej Matki obecnej w znaku jasnogórskiej Ikony. Na tym polegało to nasze pielgrzymowanie, które kończymy: oddać hołd naszej Matce i Królowej. Prosiliśmy Ją, aby dała nam swojego Syna. Dała nam Go - Jezusa, jedynego Zbawiciela i Pana. Bo taki był sens naszego pielgrzymowania i taki jest sens naszego życia - z Jezusem pielgrzymować do domu Ojca.

Dziękując wszystkim zaangażowanym w organizację pielgrzymki, a pielgrzymom andrychowskim za oprawę muzyczną Eucharystii, główny przewodnik dodał: - Smutna wiadomość to ta, że się pielgrzymka kończy. Radosna, że za niespełna rok bez sześciu dni rozpocznie się następna.

Zapowiedział także, iż spotkanie popielgrzymkowe dla pątników ze wszystkich grup odbędzie się w sobotę 21 września o 16.15 w parafii św. Barbary w Mikuszowicach Krakowskich. Rozpocznie je Msza święta.