- Wybieraliśmy się na Światowe Dni Młodzieży do Rzymu dość dużą grupą - tłumaczy pani Teresa, która współtworzyła wtedy młodzieżową grupę. - 30 kwietnia była także kanonizacja siostry Faustyny. Zorganizowaliśmy koncert chwały Bożego Miłosierdzia i wtedy zrodził się pomysł, żeby o 15.00 spotykać się na koronce w kościele, który był cały czas otwarty. Najpierw pomyśleliśmy: - Może tylko w niedziele? Bo czy damy radę codziennie? Ale stwierdziliśmy, że idziemy na całość, chcemy być radykalni. I od 1 czerwca 2000 r. codziennie w naszym kościele jest odmawiana koronka. Początkowo modliliśmy się przy ceramice wizerunku "Ecce Homo". Kiedy 27 czerwca 2003 r. został poświęcony obraz Bożego Miłosierdzia, myśleliśmy, że to najlepsze, co nas mogło spotkać! A po roku stało się coś, o czym nie marzyliśmy nawet… Razem ze wspólnotami modlitwy maryjnej i Arcybractwem znaleźliśmy przestrzeń dla naszej modlitwy przy żywym Jezusie Eucharystycznym.

Wszyscy spotykający się na modlitwie z czasem stworzyli Bractwo Bożego Miłosierdzia. Ustalili szczegółowy grafik codziennych dyżurów adoracyjnych i osób, które o 15.00 prowadzą koronkę.

Jezus nigdy nie jest sam. Poza osobami dyżurującymi w ciągu dnia przychodzą tu dziadkowie z wnukami w wózkach, wpadają młodzi, a najczęściej osoby, które bez adoracji nie potrafią już żyć.

- Kościół położony jest w samym centrum parafii. Z najdalszego miejsca można tu dotrzeć góra w dziesięć minut - mówi proboszcz. - Wiele osób przychodzi nawet kilka razy dziennie. Z mojego doświadczenia wiem, że tam, gdzie jest adoracja, tam dokonują się rzeczy niezwykle. Skoro Eucharystia jest źródłem życia chrześcijańskiego, to trzeba stwarzać ludziom możliwość spotkania przed Jezusem, nie zamykać kościołów. Tutaj czujemy się do tego szczególnie zobowiązani także przez obecność relikwii wielkich świętych czcicieli Eucharystii: Jana Kantego, Józefa Bilczewskiego, Jana Pawła II, Faustyny, Celiny Borzęckiej, Małgorzaty Marii Alacoque. To św. Józef Bilczewski napisał w jednym ze swoich listów: "Czcić Najświętszy Sakrament znaczy czcić Najświętsze i Najmiłosierniejsze Serce Zbawiciela" - a to Serce przecież patronuje parafii.

Pani Teresa dodaje: - W Kętach adoracja zawsze była - dzięki siostrom klaryskom - ale byłoby wielkim brakiem, gdyby takie duże osiedle nie miało swojego miejsca adoracji Najświętszego Sakramentu.

Więcej o adoracji w Kętach-Osiedlu - także świadectwa uczestników codziennej modlitwy - w najbliższym numerze papierowego "Gościa".