Gimnazjaliści Mateusz Sikora i Łukasz Łośko przychodzą na każdy turniej organizowany na ich szkolnym boisku. Tworzyli drużyny „Przyprawy Kamisa” i „Basket Team”. - Poszło nam bardzo dobrze, dostaliśmy czekolady, płyty, dyplomy i medale. Mamy je potem w pokoju na widocznym miejscu - opowiadają. - Często tu gramy, ale turniej zawsze jest fajny, bo można rywalizować o nagrody. Cały czas się tu coś dzieje, jest muzyka, można się czegoś też dowiedzieć.

- Jestem z najlepszego liceum na świecie czyli z cieszyńskiego „Kopernika” - mówi Damian Trojan. - Tam mam mojego ojca i wychowawcę czyli pana Włodzimierza Habartę. Ten ojciec to trochę w cudzysłowie. Ale tylko trochę. Gdyby nie pan Włodek, który się znalazł w moim życiu, pewnie by mnie tutaj nie było. Zawsze chcę mu pomóc przy okazji takich imprez. Dzieciaki się cieszą, dla nas to też radość.

  Grali w koszykówkę, a przy okazji posłuchali Dobrej Nowiny w przekazie hip-hopu i głoszonego przez księży kerygamtu
Urszula Rogólska /Foto Gość - To dla mnie bardzo fajne doświadczenie - mówi Anna Szczerba, katechetka na cieszyńskim Osiedlu Liburnia, która prowadziła w czasie imprezy kącik artystyczny dla najmłodszych. - Kiedy księża głosili kerygmat, to czułam się jakbym żyła w czasach Pana Jezusa i siedziała na wzgórzu gdzie nauczał. Jak patrzyłam na reakcje moich uczniów to pomyślałam, że w szkole mogę głosić katechezy cały rok nie widząc rezultatu, a tu być może Dobra Nowina do nich lepiej trafi - słuchają kerygmatu w terenie, przy rapie, swojej ulubionej muzyce. Mogłam zobaczyć moich uczniów w innym środowisku - poza szkołą - a oni… mnie.

Jak mówi cieszyński wuefista, w przyparafialnych wspólnotach gromadzi się przede wszystkim młodzież, która ma rodziców, dziadków, mówiących im o Panu Bogu.

- Ta młodzież z boiska, dla wielu jest "inna". Bo stawiają trudne pytania, bo noszą spodnie z krokiem w połowie kolan i nie myślą, żeby jechać na Światowe Dni Młodzieży - dodaje W. Habarta. - Na ogrodzeniu boiska zawiesiliśmy plakaty z tekstami chrześcijańskiego hip-hopu. Są tam też słowa św. Jana Pawła II: „Wymagajcie od siebie nawet gdyby inni od was nie wymagali”, bo chcemy im mówić, żeby stawiali sobie wysoko poprzeczkę. Jesteś tym, czym się karmisz. Wierzymy, że po całym dniu takiego przekazu coś w sercach i głowach im zostanie.

Basia i Włodek Habartowie wywodzą się z katolickiej wspólnoty ewangelizacyjnej Przymierza Rodzin "Mamre". Są rodzicami czwórki dzieci, kochają Jezusa, sport, i na różne sposoby starają się zafascynować młodych

  Orgazniatorzy trzeciej edycji turnieju "Chrześcijanin to nie lamus" z najbliższymi i przyjaciółmi
Urszula Rogólska /Foto Gość - Jesteś młody i nie możesz być lamusem. Młodzi często mają negatywny obraz Kościoła i księży - że żyją w innym świecie. Zarzucają im: co wy możecie wiedzieć o nas. Większość uczestników turnieju, to chłopcy. Tu zobaczyli wysportowanych księży, którzy nie są lamusami, którzy kochają sport i przy tym głoszą Ewangelię. Może dla niektórych z nich to też odkrycie jakiegoś wzoru faceta, który nie siedzi na piwie, tylko chce być z nimi na boisku. Chcemy, żeby poznali fajnych księży, z którymi warto się formować, ze wypisanie się z religii nie jest najlepszym wyjściem. Chcemy im też pokazać, że w Kościele jest wielu młodych, którzy są szczęśliwi, mają dzieci, zajmują się sportem, są zewangelizowani i wnoszą nie tylko wartości wychowawcze, ale i ewangeliczne do sportu.

Inicjatorzy akcji podkreślają, że bardzo ich cieszy obecność tylu ojców i mam mam na turnieju. - Dzieci mają deficyt spędzania czasu z rodzicami. Rodzice oddają je na różne zajęcia, także sportowe i zajmują się swoimi sprawami. Tu przez większość czasu byli z nimi - zaznaczają Habartowie.

Organizatorzy akcji „Chrześcijanin to nie lamus” nawiązali już kontakt z raperami, którzy tworzą projekt „Wspólny mianownik” - bardzo podobny do cieszyńskiego. Być może kolejne turnieje uda się już przygotować razem z ks. Jakubem Bartczakiem, Bęsiem czy Tau.