Gość Bielsko-Żywiecki 08/2018 Archiwum

Budowanie na Chrystusie

Konsekracja biskupia i ingres. Od tej uroczystości 6 stycznia 2014 roku rozpoczął się nowy rozdział w dziejach diecezji bielsko-żywieckiej. Zakończyła się posługa pierwszego ordynariusza, bp. Tadeusza Rakoczego, który po 22 latach przeszedł 
na emeryturę. Następcą został bp Roman Pindel, a my, witając nowego pasterza, byliśmy świadkami liturgii, jakiej jeszcze w bielskiej katedrze nie było. 


Rzeczywiście jeszcze nigdy dotąd w naszej katedrze święcenia biskupa i ingres nie odbywały się jednocześnie – przyznaje ks. dr Sławomir Zawada, któremu przypadła rola komentatora tej szczególnej Eucharystii. Jak przypomina, wcześniej bp Rakoczy, którego konsekracja miała miejsce w Rzymie, odbywał już jako biskup ingres do katedry, a z kolei po nominacji biskupa pomocniczego Piotra Gregera odbyła się sama konsekracja.

Diecezja w katedrze


Historyczny wymiar tej modlitwy przyciągnął do katedry św. Mikołaja setki kapłanów z całej diecezji i kilkudziesięciu gości: biskupów oraz arcybiskupów z różnych stron Polski, a także z sąsiednich diecezji na Słowacji i w Czechach. Przybył też abp Mieczysław Mokrzycki ze Lwowa, kiedyś sekretarz papieża Jana Pa-
wła II. Zgromadziły się także tłumy wiernych, których świątynia nie zdołała pomieścić. Wiele osób stojących na katedralnym placu obserwowało przebieg uroczystości na telebimie. Całe grupy przybyły ze sztandarami i transparentami. Byli parlamentarzyści, samorządowcy, naukowcy, twórcy. I trudno było się oprzeć wrażeniu, że mamy przed sobą obraz diecezji, z przedstawicielami parafii i środowisk, grup zawodowych i społecznych. Nie zabrakło reprezentacji Kościoła ewangelicko-augsburskiego z bp. Pawłem Anweilerem. 
– Cieszę się obecnością każdego z was i witam was wszystkich, a szczególnie gorąco mojego następcę: biskupa Romana Pindla, drugiego biskupa naszej diecezji – mówił bp Tadeusz Rakoczy. Wspominał decyzje papieża sprzed 22 lat i czas swojej posługi. – Chciałem wszystkim wspierającym mnie w tym budowaniu szczerze podziękować. Bogu Wszechmogącemu dziękuję za dobre natchnienia i za ludzi, którzy nie szczędzili sił do włączania się w budowanie nowej rzeczywistości wiary na podbeskidzkiej pięknej ziemi. Były to lata aktywnego wzrastania naszej diecezji, i w sensie duchowym, i w zakresie budowania struktur. Był to też czas integracji środowisk – dodał. 
A przypomnieniem tych lat i wydarzeń była przygotowana przez redakcję „Gościa Niedzielnego” i umieszczona przed wejściem do katedry wystawa fotograficzna pod wymownym tytułem: „Dziękujemy za każdy dzień”. Ilustrowała ona bogactwo przeżyć i spraw, które wypełniły czas posługi bp. Rakoczego w naszej diecezji: od pamiętnej pielgrzymki papieża Jana Pawła II w 1995 r., przez doroczne pielgrzymowanie na Kaplicówkę i – za św. Melchiorem – do Czeskiego Cieszyna, koronacje i uroczystości, po codzienne niemal spotkania z ludźmi: górnikami, sportowcami, młodzieżą, góralami. 


« 1 2 3 »
oceń artykuł

Zobacz także

Reklama

Reklama

Reklama

Zapisane na później

Pobieranie listy